Laatste adem - Robert Bryndza (uitgeverij Boekerij)

Als het gemartelde lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden in een vuilnisbak, haar nietsziende ogen puilend uit hun kassen en haar kleding druipend van het bloed, is detective Erika Foster als eerste ter plaatse. Het enige probleem: dit keer is het niet haar zaak. Terwijl ze vecht om een plekje in het onderzoeksteam ontdekt Erika een verband tussen deze zaak en een onopgeloste moord van vier maanden eerder. Een jonge vrouw, op eenzelfde soort plek gedumpt, met vergelijkbare wonden: een fatale snee in haar dijbeenslagader. Dan wordt een andere vrouw ontvoerd terwijl ze op haar date wacht. Erika en haar team moeten haar vinden voor ze het volgende slachtoffer wordt.

De vierde van de Erika Foster-serie en de boeken worden steeds beter en beter. Weer worden we wat wijzer over het leven van Erika, haar verhaal, verleden, gevoelens. Een dikke plus dus voor Erika en haar struggles.

Het enige “minpuntje” is dat het verhaal wat traag op gang lijkt te komen maar eenmaal vertrokken is het niet neer te leggen. Dat vlot lezen komt ook dankzij de korte hoofdstukken en het verhaal dat ook nu weer goed uitgewerkt is en ervoor zorgt dat het nu al uitkijken is naar de volgende in de reeks. 

Wat ik ook zo fijn vind aan de reeks is dat de covers elke keer weer matchen met elkaar wat altijd fijn is voor in de boekenkast. Een dikke ⭐️⭐️⭐️(⭐️)-waard.

De fluisterman - Alex North (dwarsligger)

Als de deur halfopen staat, hoor je het gefluister vroeg of laat.
Nog kapot van de dood van zijn vrouw besluit Tom Kennedy met zijn zoon Jake te verhuizen naar het kleine stadje Featherbank om een nieuwe start te maken. Maar Featherbank heeft een duister verleden. Twintig jaar geleden ontvoerde en vermoordde een seriemoordenaar vijf jongens. Tot hij uiteindelijk werd gepakt vreesde iedereen de Fluisterman.
Dat was al heel lang geleden, en een oud misdrijf hoeft natuurlijk niet van invloed te zijn op het leven van Tom en Jake. Maar dan verdwijnt er weer een jongen en begint Jake zich vreemd te gedragen. Hij zegt dat hij gefluister hoort bij zijn raam. 

Ik kon deze thriller lezen in dwarsligger en maar goed ook want ik heb hem die dag meegezeuld naar mijn werk, naar de badkamer, naar bed en ik las hem in 1 keer uit want dit boek is zo goed geschreven.

Ik denk dat echt wel alle emoties aan bod komen in dit boek, vreugde, verdriet, liefde, angst, spanning, intensiteit,... echt alles! De manier van schrijven is super vlot en het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, de ene keer is Jake aan het woord, dan Tom enz.

Het verhaal is ook zo goed uitgewerkt en hoe dieper je in het verhaal komt hoe meer je eigenlijk van de ene verbazing in de andere valt. Sommige hoofdstukken zijn zelfs zo goed dat je net niet luidop zegt “o nee” of “och echt?”

Ook voelde ik echt mee met Tom en Jake hun struggles en hun gevoelens naar elkaar toe, hun manier van uiten of gebrek eraan, de manier waarop ze na de dood van Rebecca (Jakes moeder) voort moeten en hoe ze daar al dan niet in slagen.
Dit boek heeft ook veel verrassende elementen, zoals Pete, meer zeg ik niet, maar altijd leuk he zo een teaser ;)

Ook echt wel even a big yay voor de mooie cover, die is zo goed bedacht en uitgevoerd dat het ook heel “deze moet ik lezen” werkt. 

Conclusie is dat ik snap waarom ze dit de nieuwe thrillersensatie noemen van 2019 want met dit boek heeft Alex North echt wel een topper geschreven. Een dikke dikke ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard en dankzij de cover eigenlijk echt wel een verdiende ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️-waard, dit is gewoonweg een goed thriller boek. 


Karin Slaughter , my all time favorite author, en ze komt naar België zeg je? Geen twijfel, ik ben daar!!


4 juni, d-day, s'morgens de (best wel epic, geef maar toe) T-shirt klaargelegd voor s'avonds, papieren afgedrukt, gaan werken en slightly aftellend de dag doorgekomen. 

Avond, auto in en op weg naar het Complex Geruzet (Politieacademie/kazerne) in Etterbeek volledig klaar om Karin slaughter te ontmoeten. (Mijn zus was slachtoffer van dienst om mee te gaan, verdient trouwens een applausje om mij te verdragen because the excitement level was high ;))

Aangekomen, het boek nog aangeschaft (dankzij HarperCollins kon ik het e-book op voorhand lezen - eeuwige dank) en dan even het evenement verkennen.
Zoals altijd was mijn time-management on point want de demonstratie van de drugs-bom-honden ging van start. Laat ik even melden dat ik sinds enkele jaren wat angst heb ontwikkeld voor honden (geen idee vanwaar trouwens) dus zo mogelijk nog zenuwachtiger maar WoW die honden zijn zooo knap in wat ze doen, doen hun werk zo graag, echt top. (Again een pluim voor mijn zus die buiten enkele “maar echt, schrik van honden”-blikken niet is weggegaan)

Tijd voor een drankje, hapje en dan naar de main zaal voor de voordracht crime scène- onderzoek en daaropvolgend een interview met Karin slaughter. (Excitement level nog hoger)
De voordracht van sporenonderzoek was echt wel even stilstaan bij hoeveel er bij komt kijken, wat wel mag, wat niet mag, wat is een verdacht overlijden en wat is het niet, heel boeiend! 

Time!!! Interview met Karin Slaughter, wat een moordwijf is dat toch!! Zoveel humor, rechttoe rechtaan, geen vraag is teveel,... na het interview kon het publiek nog enkele vragen stellen en na een laatste aanmoediging van mijn zus vond ik de moed om zelf een vraag te stellen.

  • hey, deze vraag staat los van het boek dat top is trouwens maar ik zie dat je heel actief bent op sociale media, hoe belangrijk is het voor jou dat je fans weten dat je ze “ziet”?
  • Het is heel belangrijk voor mij, ik ben heel dankbaar voor mijn lezers en dat zeg ik niet om op een goed blaadje bij ze te staan. Ik werkte meerdere baantjes om toch maar de boeken van mijn favoriete auteurs te kunnen kopen dus ik weet hoe belangrijk dit is, hoe goed het voelt.
Karin Slaughter liet nog even vallen dat het volgende boek weer een Will&Sara zal worden! (Yay)

Na de vragen van het publiek tijd voor signeren en dat is waar het excitement level through the roof ging en ik weer een tienermeisje werd... (mijn arme arme zus :)) 

Misschien moet ik hier wat dieper op ingaan, ik ben mama van 4 echte toppers, ik werk op een materniteit (nog meer baby’s) en ik probeer een huis schoon te houden en in al dat probeer ik ook nog mijn eigen identiteit te behouden en dat is waar het schoentje soms wringt.
Dankzij lezen kan ik even ontspannen, even ontsnappen aan al dat dagelijkse en even in een ander verhaal zitten, dankzij de blog (net vernieuwd trouwens) doe ik iets voor mezelf, hobby/passie, zonder dat mijn toppers aan tijd moeten inboeten. Win win dus. 

Back to the excitement, tijd voor een foto en mijn boek te laten signeren, mijn God wat was ik zenuwachtig, als ik de vele foto’s bekijk (dank u zus, VRT News, standaard boekhandel, HarperCollins) lijk ik ook echt op een tienermeisje maar again wat een top dame is Karin Slaughter en na tig foto’s, Some small talk en een gesigneerd boek verliet ik de zaal net niet huilend... (I’m such a geek - proud geek may I add)

Wat een topevenement en avond!
Zeker een dikke dank voor Standaard Boekhandel voor het organiseren, dank aan HarperCollins voor het uitgeven van Karin Slaughters boeken en ervoor te zorgen dat de fans deze topdame kunnen ontmoeten (God weet hoeveel georganiseer dit allemaal is) en bedankt aan mijn zus voor de kalmte! ;)


Het nieuwste boek van Karin Slaughter ‘laatste weduwe’ is trouwens een dikke ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️-waard en als het nog niet op je tbr-stapel ligt moet je NU naar de (online) boekhandel!! Kleine teaser?? Het laatste hoofdstuk...

(Wie wil kennismaken met die fantastische zus van mij kan op instagram kijken naar @undergroundgarage & @booksandbellyrubs) 
Die ene patiënt - Ellen de visser (uitgeverij Ambo|Anthos)

In "Die ene patiënt' van Ellen de Visser vertellen zorgverleners over de patiënt die hun leven voor altijd veranderde. De indringende Volkskrant-serie "Die ene patiënt' is een van de hoogst gewaardeerde en best gelezen rubrieken van de krant. In elke weekendbijlage Sir Edmund interviewt Ellen de Visser een dokter of verpleegkundige over een patiënt die ze nooit meer vergeten en die hun kijk op hun vak en het leven veranderde. 
Van neuropsycholoog tot huisarts, de verhalen die in deze bundel door Ellen de Visser zijn samengebracht, bieden een aangrijpende en leerzame inkijk in de ziel van onze zorgverleners. Ze laten zien hoe leed, pijn, verdriet en vreugde bij elke verpleegkundige of arts hun sporen nalaten. Een van de vele lezers zei erover: "Zat ik potverdorie zaterdagochtend al te janken bij het ontbijt.'
Inclusief reacties op de artsenverhalen van patiënten, familie en nabestaanden.
Ellen de Visser (1966) is wetenschapsjournalist voor de Volkskrant. 

Deze stond vanaf verschijnen op mijn ‘wil ik lezen’-lijstje en ik ben zo blij dat ik hem eindelijk gelezen heb. Het dunne evenwicht tussen keuzes maken, de relatie tussen arts en patiënt, verpleegkundigen, behandelingen, leven en dood, luisteren naar jezelf en naar elkaar... 

Het concept is ook erg aangenaam om te lezen, alle verhalen zijn kort en krachtig en elke arts, verpleegkundige, psychiater... vertelt over die ene patiënt die een duidelijk verschil maakte in hun carrière, in hun verdere keuzes en hun vandaag nog steeds beïnvloeden.

Wat een mooi, eerlijk maar heftig boek. Sommige verhalen maken je even stil...
Het is echt eens “iets anders” om te lezen en daarom zeker de moeite waard!

Ik vind hem zeker een ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard. 

Kom je spelen - M.J. Arlidge (uitgeverij Boekerij)

Chicago wordt opgeschrikt door de moord op twee jonge twintigers, beiden zijn gruwelijk verminkt. Er wordt al snel gedacht aan een seriemoordenaar. De politie heeft grote moeite om erachter te komen wie de dader is. Hij is berekenend en gaat erg zorgvuldig te werk. Het enige verband tussen de twee moorden is een jonge vrouw, Cassie. Zij beweert dat ze voorafgaand aan de moorden al wist wanneer deze zouden plaatsvinden.
Vanaf het moment dat Adam Brandt Cassie op het politie-bureau ontmoet, is hij door haar gefascineerd. Alles wat zij hem vertelt, maakt dat hij twijfelt aan zijn deskundigheid. Dan loopt Cassie naar buiten, knoopt een sjaal voor haar ogen en steekt blind de straat over, dwars door het verkeer. Als hij haar na afloop vraagt waarom ze niet bang was te verongelukken, antwoordt ze: "Omdat jij mij zal doden.'

Deze stand alone is super spannend vanaf de eerste bladzijde tot het einde. Geen zorgen over Helen Grace missen want deze thriller zorgt ervoor dat je er zelfs niet aan denkt. 

Ik las hem in 1 ruk uit en het is best een “dik” boek, maar dankzij de korte hoofdstukken, opgebouwde spanning en de typische schrijfstijl van M.J Arlidge vlieg je erdoorheen. Voor mij een ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard. 

Laatste weduwe - Karin Slaughter (uitgeverij HarperCollins)

Een onschuldig uitje verandert in een nachtmerrie wanneer Michelle Spivey wordt ontvoerd terwijl ze met haar dochter aan het winkelen is. De politie zet een grote zoekactie op touw en haar partner doet een emotionele oproep in de media, maar Michelle is en blijft spoorloos. Een paar weken later, op een rustige zondagmiddag, worden Will Trent en Sara Linton plotseling opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan erop af, maar binnen no time loopt alles volledig uit de hand: Sara wordt gekidnapt en Will moet noodgedwongen undercover. De situatie voert hen naar een afgelegen plek in de bergen, naar de vreselijke waarheid over het lot van Michelle en een moordzuchtige radicale groepering...

Deze nieuwe Will Trent neemt je vanaf de eerste pagina mee en laat je niet meer los. Weer die vlotte up-tempo schrijfstijl van de ‘queen of crime’ waardoor je even afgesloten bent van de wereld. Elk boek vraag ik mij af hoe ze dat toch steeds doet.

Helemaal ander verhaal deze keer lijkt het wel, de constante dreiging en het gevoel van ‘komt het wel goed deze keer’ en niet echt weten welke richting het verhaal uitging maakt het heel verfrissend en we komen weer meer te weten over de gevoelens van Will en Sara voor elkaar, hoe ze het verleden nu zien, de toekomst... en dan weer dat laatste hoofdstuk... Ik moet bekennen dat ik toch wel een traantje moest wegpinken (qua teaser kan dit wel tellen denk ik dan 😉

Deze nieuwe Karin Slaughter is echt een spannende thriller met het vertrouwde van Will&Sara. “The queen of crime” op haar best. Een dikke 5/5 



This new Will Trent-thriller drags you into the story from page one. Again that up-tempo writin from the queen of crime wich makes you disconnect with the outside while Reading. I always wonder how she manages to do that every single time. 

Feels like a completely different story this time, constant treat, that “is it going to be ok this time”-feeling and not knowing where the story is going makes it all really refreshing to read. We get to know more about will and Sara’s feeling about how they see the past, where they are now , the future... and then that last chapter!! I have to be honest, I cried a little... (its a big teaser I know 😉)


The new Karin slaughter is an intense thriller with the reassurance of Will and Sara. The queen of crime does it again! ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️-rating 




Zolang er leven is - Hendrik Groen (uitgeverij Meulenhoff)

Nederland leerde Hendrik Groen kennen door zijn dagboek Pogingen iets van het leven te maken. Samen met zijn vriend Evert en de andere leden van de Oud-maar-niet-dood-club, probeert Hendrik zijn laatste levensjaren in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord zo aangenaam mogelijk te maken. Van tijd tot tijd valt het Hendrik zwaar om de moed erin te houden. Gelukkig heeft hij de pen weer opgepakt. Met de hem zo kenmerkende charmante, ironische humor neemt hij de medebewoners, de directie, zijn vrienden en de ouderdom in het algemeen op de korrel, waarbij hij zichzelf zeker niet spaart. 

Wat kan ik zeggen over dit boek dat nog niet gezegd is? Niet veel. De cover is weer ontzettend leuk en geestig en zo is ook het dagboek. Wat heeft Hendrik een zalig gevoel voor humor, net zoals zijn clubje. Zalig lezen, ook de mindere momenten, dagen, life struggles.

Ik moet wel bekennen dat ik het eerste boek nog moet lezen en dit zeker ga doen, ik kwam deze tegen op vakantie voor een prikje dus kon hem onmogelijk laten liggen. Boeknerd-problemen noemen ze dat denk ik. :) 

Een dikke ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard, ik heb er echt zo van genoten!