Het bloemenmeisje - Anya Niewierra (l.s Amsterdam)

Nina ontmoet haar tweelingzus voor het eerst op 43-jarige leeftijd. Als die zus vervolgens verdwijnt, komt ze op het spoor dat haar uiteindelijk naar de moordenaar van haar moeder zal brengen.

De 43-jarige Franse kruidenarts Nina Fleurie leidt een teruggetrokken bestaan in de Pyreneeën. Haar afgezonderde leven verandert wanneer zij bezoek krijgt van een Nederlandse vrouw. Deze Théa Wanders blijkt haar tweelingzus, van wie zij als baby werd gescheiden.

Théa had een gelukkige jeugd in Maastricht terwijl Nina tot haar veertiende door haar moeder Mia werd verstopt in de desolate Pyreneeën. Hier schiep de gevoelloze Mia een eigen religie en leerde Nina dat mensen Duivels zijn.

Als haar moeder vervolgens wordt vermoord, wordt de verwilderde Nina gevangen en meegenomen naar de bewoonde wereld, waar ze nooit écht aardt. Pas met de komst van haar tweelingzus voelt Nina zich voor het eerst verbonden met een mens. Maar dan verdwijnt Théa. De wanhopige Nina start een zoektocht die leidt naar het bizarre verleden van haar moeder én haar moeders moordenaar…

Het bloemenmeisje van Anya Niewierra is een zinderende psychologische thriller over moederschap, verraad en menselijk onvermogen.

Wat een cadeautje was dit boek, letterlijk en figuurlijk. Wanneer dit boek op de mat viel was het met mooi matching inpakpapier en zat er een super leuke boekenlegger in die vol zaadjes zit en je dus kan planten. Perfecte start en kennismaking met het boek.

Schrijfstijl is vlot, toegankelijk en het neemt je mee. Dit is zo een boek dat je in een keer wil uitlezen, gewoon omdat het je zo vlot meeneemt.

Bij het begin van het boek zie je een lijst met personages, laat je niet afschrikken, het is handig maar dankzij de manier waarop de auteur schrijft niet nodig. So no worries, je gaat niet tig keer naar die pagina met personages moeten terug bladeren. 

‘Pas een jaar later kreeg je een naam. Dat was nadat alle instanties hadden bevestigd dat je administratief nog niet bestond. We noemden je Nina Fleurie. Het bloemenmeisje.’

Je wordt echt meteen in het verhaal gesmeten, gedropt als het ware. Das even wennen maar door dit hoge tempo blijf je wel vlot lezen. Er is naar het midden van het boek een klein ‘dipje’ waar het iets minder vlot lijkt te lezen maar storen doet het niet want naar het einde toe komt alles weer op tempo.

Het verhaal is wat de flaptekst je zegt en dat laat ik je zelf ontsteken. Maar ik geef wel mee hoe heerlijk de omschrijving van de plaatsten is geschreven. Zoals bv de Belgische Ardennen of te lezen hoe geuren herinneringen opwekken of hoe je geuren kan beschrijven.

Een letterlijk en figuurlijk cadeautje dat ik in de brievenbus kreeg met deze lees, enkele uren ontspannende spanning. Een solide thriller heeft Anya Niewierra geschreven met deze ‘het bloemenmeisje’.

‘Ze trekt me mee. We wurmen ons langs enkele gasten. Ik steek mijn neus omhoog en adem in. Zoveel geuren, ik krijg ze niet gevangen.’ 

Ik had ook het geluk om de meest cliché vraag ever aan de auteur te stellen dus dat geeft ik jullie ook nog even mee.

‘Waar haalde je de inspiratie voor dit boek, erg cliché I know, maar het concept is toch niet zo alledaags dus ben ik erg benieuwd.’
  • Ik haal mijn inspiratie uit plekken, ontmoetingen en gebeurtenissen die me raken, positief of negatief. Die gaan dan 'gisten' in mijn hoofd. Ik blijf daar dan over nadenken en uiteindelijk ga ik 'tunnelen' en voel ik dat ik erover wil schrijven.

  • Auteur(s) : Anya Niewierra
  • Uitgeverij : Luitingh Sijthoff
  • ISBN : 9789024581689
  • Taal : Nederlands
  • Uitvoering : Paperback
  • Aantal pagina's : 384
  • Verschijningsdatum : jan2020






Finse dagen - Herman Koch (ambo|anthos)

Finse dagen is de nieuwe roman van Herman Koch, auteur van onder andere Het diner en De greppel. In Finse dagen keert koch terug naar Finland en zijn jeugd in Amsterdam-Zuid.

Finse dagen van Herman Koch is een indringende roman over rouw, volwassen worden en over wat je woorden moet geven en wat beter verzwegen kan blijven.

Op feestjes en tijdens etentjes wordt Herman Koch vaak op meewarige toon gevraagd naar zijn "Finse periode'. Hij doet er zelf ook lacherig over, en dat heeft alles te maken met de ongeloofwaardigheid van zijn verblijf in Finland. Een lange, onhandige jongen van negentien die ervoor kiest om op een zeer afgelegen plek op het land en in de bossen te gaan werken. Het klinkt wellicht romantisch, maar dat was het niet. Zijn moeder was kort ervoor overleden en Herman ging erheen om weg te zijn van zijn vader en diens nieuwe vriendin, en om uit te stellen wat hij eigenlijk allang wist.

Veertig jaar later is Koch terug in Finland en stuit hij op een dichtbundel die expliciet verwijst naar zijn eerdere verblijf. Niet langer kan hij deze periode afdoen met een grap. Hij neemt zijn eigen geschiedenis onder de loep, onderzoekt hoe herinneringen werken en hoe hij dit verhaal kan vertellen zonder de werkelijkheid te besmeuren.

Ik val meteen met de deur in huis, dit is absoluut, zonder twijfel, mijn favoriete Herman Koch! Wat een boek, zo mooi geschreven. Ik ben helemaal fan en laaiend enthousiast.

De cover is mooi, lijkt simpel, is dat niet. Binnenin kan je een leuk detail in verband met de cover terugvinden. Dat heeft toch steeds, als echte booknerd, een meerwaarde. 

'Nog meer dan een boek vol herinneringen is dit een boek vol ontbrekende herinneringen en dat is ook direct het bijzondere.' - Trouw

Voor mij persoonlijk, is dit boek ‘rustiger’ geschreven. En daardoor komt elke herinnering of elke niet-herinnering zo mooi in beeld. Als je leest dat zijn vrienden hem soms niet geloven, dan geloof je dat ook maar ondertussen geloof je hem wel.

Deze roman grijpt je gewoon meteen, ik had de grootste moeite om hem aan kant te leggen. Niet zozeer in de zin van ‘ik moet weten hoe dit verder gaat’ maar eerder in de zin dat wat ik las stuk voor stuk mooie woorden en zinnen zijn. 

'Finse dagen is misschien wel Herman Kochs beste roman.' - Het Parool

Ik durft te zeggen dat Herman Koch niet mijn favoriete auteur is. Zijn schrijfstijl of de manier van verhalen vertellen ligt me niet denk ik maar... dit boek is mijn eerste 5/5 van 2020! 

Sommige zinnen in het boek zijn zo ongelooflijk mooie, sommige stukken zijn zo perfect omschreven, die gevoelens van rouw, van wel of niet zeggen, heerlijk mooi geschreven.

Ik hoef dus niet te zeggen dat deze nu al in mijn top 10 van 2020 zal staan en ongetwijfeld zal blijven staan. 

'Niemand gelooft hem, noteert hij in de sterke proloog van de roman, wanneer hij vertelt over de maanden die hij doorbracht in Finland, als jonge man van negentien.[...] Dat Koch de roman deze week in interviews zijn „belangrijkste" boek noemde, wil ik daarom ook wel geloven.' - NRC


  • Auteur(s) : Herman Koch
  • Uitgeverij : Ambo|Anthos
  • ISBN : 9789026341069
  • Taal : Nederlands
  • Uitvoering : Paperback
  • Aantal pagina's : 288
  • Verschijningsdatum : jan2020
Nacht in Caracas - Karina Sianz Borgo (Meulenhoff)

Een krachtig literair debuut dat het menselijke aspect van geweld en armoede belicht. Een bestseller in Spanje - vijf herdrukken binnen een maand - en de roman zal in 24 landen verschijnen.

Caracas, Venezuela. Adelaida Falcon staat voor een open graf. Ze is helemaal alleen, buiten het gezelschap van de begrafenisondernemers en een priester dan, en begraaft haar moeder, de enige familie die ze ooit had.

Verdoofd door rouw keert ze terug naar het appartement dat zij en haar moeder deelden. Elke nacht verzegelt ze de ramen met tape om te voorkomen dat het traangas waarmee de demonstranten buiten worden bestreden naar binnen komt. Als plunderaars die zich voordoen als revolutionairen haar huis willen bezetten, verweert Adelaida zich en wordt ze in elkaar geslagen. Het is het begin van een gevecht om te overleven in een land in vrije val, waar geweld en anarchie de boventoon voeren en burgers tegen elkaar worden opgezet.

Nacht in Caracas is het krachtige verhaal van een vrouw die wordt geconfronteerd met de meest extreme omstandigheden en een ijzingwekkende herinnering aan hoe snel sociale omstandigheden kunnen veranderen, overal, op ieder moment.

Ik mocht van uitgeverij Meulenhoff dit boek lezen, waarvoor dank.

Meulenhoff en zijn covers, een van hun sterke punten. Niet alleen ben je vrij zeker van een sterk boek bij deze uitgeverij, qua covers zijn ze ook steeds top. Meestal hardcovers en steeds erg mooi zonder hun hoesje. Ook dit boek is erg mooi.

De schrijfstijl is erg mooi, rauw, literatuur. Literatuur zoals het hoort te zijn. De beschrijvingen van de aanvallen met traangas, de machteloosheid, je kan met momenten de angst voelen, horen.

Naar de personages toe is de schrijfstijl dan weer minder, ik kon maar geen band met ze krijgen. Het was niet speciaal minder gedetailleerd geschreven maar vooral erg ‘vlak’. 

‘Als ik nog in het meervoud over die dag spreek dan is dat uit gewoonte, omdat het soldeer van de jaren ons heeft samengesmolten als de delen van een zwaard waarmee we elkaar verdedigen.’

Het verhaal is daarentegen heftig en met tijden denk je hoe iemand in hemelsnaam kan leven en functioneren in die omstandigheden. Maar het greep me niet zoals ik verwacht had. Het boek is te kort, zo voelt het aan. Meer details en 100 pagina’s langer hadden best ok geweest.

Het is een geweldig verhaal, maar het had veel meer potentieel, er zit veel meer in. Meer voor de personages, meer details, meer. Dat neemt niet weg dat het wél heel literair geschreven is en dat is, persoonlijk, erg mooi om te lezen. 3.5/5

  • Auteur(s) : Karina Sainz Borgo
  • Uitgeverij : J.M. Meulenhoff
  • ISBN : 9789029093538
  • Taal : Nederlands
  • Uitvoering : Hardcover
  • Aantal pagina's : 224
  • Verschijningsdatum : jan2020

De pers over nacht in Caracas

"Hoge literatuur die stamt uit woede en ontworteling. Precies de plek waar goede verhalen vandaan komen.' La Razon

"Een uitstekende beschrijving van de tegenstelling tussen de wil om te leven en de afkeer van de realiteit.' Heraldo de Aragon

"Een samenspel van geweld en schoonheid.' Vozpopuli

"De literaire knaller van het jaar.' El Confidencial

"Een indrukwekkend boek.' La Ventana, Cadena SER

"Dit boek zal overal voor gesprekken zorgen en bejubeld worden. Dit belooft de roman van het jaar te worden.' Más de uno, Onda Cero

"Sainz Borgo gebruikt metaforen die tot leven komen, heeft een verfijnde smaak en schrijft intellectueel uitdagend.' Babelia

"Een magistrale roman.' La Reppublica
Niemand zoals hij - Lucia van den Brink (Ambo|Anthos)

Niemand zoals hij, de debuutroman van Lucia van den Brink, is een ontroerend verhaal over de reis van een eenzame kleindochter op zoek naar haar opa, vol karate en origami.

Renke heeft haar opa Pieter al een tijd niet gezien als ze op een dag pakketjes van hem ontvangt, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten. 

Opa Pieter is naar Japan vertrokken nadat hij gediagnosticeerd was met de spierziekte ALS. Waar Renke alle tijd van de wereld heeft, weet hij dat zijn dagen geteld zijn. Hij probeert er het beste van te maken en wil karatetraining volgen bij zijn vriend Yamada. Doordat hij langzaamaan afscheid moet nemen, krijgt de schaduwzijde van zijn persoonlijkheid soms de overhand. 

Als Renke haar baan verliest, reist ze opa achterna in een ultieme poging hem nog te leren kennen. In Nederland was ze dagelijks bezig met het delen van haar leven op haar blog en socialmediakanalen, maar tijdens haar reis komt ze er juist achter dat niet alles te delen valt. Hoe graag ze dat ook wil. 

Niemand zoals hij van Lucia van den Brink is een prachtige, sprankelende roman over de breuklijnen in ieders leven, van een jong en veelbelovend talent.

Ik weet eigenlijk niet meer hoe exact ik het bestaan van dit boek ontdekte, maar het was vroeg en ik was meteen verkocht. Dankzij Instagram en de super sympathieke Lucia (ik ben zeker dat mijn enthousiast gezeur er ook voor iets tussen zit, no shame trouwens.) zat het boek deze week in de brievenbus. 

Soms kan je een cover bekijken en weten, ja dit boek gaat goed zijn, en dat gevoel had ik instant bij deze. Die zwarte cover met mooie kraanvogels, het roze, de titel, ik zou en moest dik boek zo snel mogelijk lezen.

‘Het is een gevouwen kraanvogel. Origami. Een kraanvogels zoals opa die vroeger voor haar maakte.’

Extra pluspunt, de flaptekst. Die had ik zelfs nog niet gelezen dus toen ik die las, nog meer enthousiasme. Dit zijn boeken die ik graag lees, een verhaal waarvan je weet dat het niet all happy and joy is. ALS en trouwens een heftig iets om over te schrijven en was erg benieuwd hoe dat overgebracht ging worden.

De auteur heeft een vlotte schrijfstijl en slaagt er in die vlotte schrijfstijl in om mooi zinnen te maken die je even doen stoppen met lezen. Je even doen nadenken over deze mooie zinnen en hun betekenis en een post-it doen kleven omdat je deze wil onthouden.

Het boek is opgedeeld ik het lezen van Renke haar verhaal, het heden en de fragmenten van opa Pieter. Waar de hoofdstukken bij Renke gewoon lopen van 1,2,... hebben de hoofdstukken van Pieter een titel, erg aangrijpend vind ik dit. 

‘De laatste keer dat ik een dagboek schreef, was ik vijftien. Ik was vergeten hoe moeilijk het is om te beginnen.’

Over het verhaal ga ik niet meer uitwijken dan dat Renke aan een kruispunt in haar leven is gekomen en net dan berichtjes ontvangt van haar opa Pieter. Haar opa heeft ALS en houdt sinds de diagnose een dagboek bij en die fragmenten ontvangt Renke.

De rest van het verhaal moet je zelf lezen, ontdekken. Wat ik wel kwijt wil is hoe Lucia erin geslaagd is om alles zo mooi in elkaar te doen vloeien. Hoop, liefde, verdriet, rouw, doorzetten,... 
Een bepaald stuk in het boek zal nu al een van mijn favorieten ooit zijn. 

Een ongelooflijk heerlijk mooi boek. Het aftellen absoluut meer dan waard. Enorm mooi geschreven, enorm eerlijk maar respectvol opgetekend wat ALS met een lichaam en mens doet. Dit is een sterk debuut, een boek dat ik zeker zal herlezen net zoals ik toekomstig werk van deze auteur met evenveel enthousiasme zal lezen. 4/5 voor deze ‘niemand zoals hij’.

  • Auteur(s) : Lucia van den Brink
  • Uitgeverij : Ambo|Anthos
  • ISBN : 9789026347573
  • Taal : Nederlands
  • Uitvoering : Paperback
  • Aantal pagina's : 240
  • Verschijningsdatum : jan2020

Een veld vol klaprozen - Deborah Carr (HarperCollins)

Twee eeuwen. Twee liefdes. Een verborgen geschiedenis.

De jonge verpleegster Gemma worstelt met trauma's die ze door haar baan in de zorg heeft opgelopen. Om hieraan te ontsnappen besluit ze te helpen met de renovatie van een vervallen boerderij in Doullens, een klein stadje in de buurt van de Somme, Frankrijk.
Op een van de eerste dagen vindt Gemma in een dichtgetimmerde kast een blik, omwikkeld in oude kranten. Het blik bevat een schat aan geheime brieven, die vertellen over het liefdesverdriet van de jonge verpleegster Alice Le Breton, vrijwilliger bij een meldpunt voor oorlogsslachtoffers vlak bij de frontlinie in de Eerste Wereldoorlog.
Zowel in het heden als tijdens de gruwelijke oorlogsjaren vinden beide vrouwen de kracht en moed om zich zelfs in de moeilijkste tijden staande te houden. Uiteindelijk zijn het de woorden en de onvoorwaardelijke liefde van Alice voor haar minnaar aan het front die Gemma weer kracht geven en haar laten inzien wat het ware leven betekent.

Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar. 

De cover is zo een cover waardoor je duidelijk weet welk boek je in handen hebt en zal gaan lezen. Alle elementen die je gaat tegenkomen zijn aanwezig en de sfeer die de cover uitstraalt is ook exact wat je krijgt. 

De schrijfstijl is ongewoon vlot, je vliegt door het boek. Hem wegleggen is daardoor quasi onmogelijk. Ik begon in de vroege avond en als ik de mogelijkheid had gehad was hij diezelfde avond absoluut uit geweest.

Het verhaal is opgedeeld in twee delen. Een deel met Gemma haar verhaallijn, die struggled zichzelf door leven en neemt tijd om te beslissen wat ze nu wil met en in haar leven, en een deel met Alice haar verhaal wiens brieven Gemma gevonden heeft.

Ik moet eerlijk zijn, Gemma haar verhaallijn had voor mij zelfs niet zo uitgebreid moeten zijn. Het verhaal van Alice is namelijk zo sterk en mooi om te lezen dat de storyline van Gomma niet echt een meerwaarde is. Op sommige momenten stoorde de switch naar Gemma het verhaal zelf even. 

Dit is gewoon een heerlijk mooi boek om te lezen, niet meer en niet minder. Een absolute ontspannende lees die je meeneemt doorheen de oorlogsjaren van Alice en de zoektocht van Gemma. Ik geef hem een 4/5 omdat ik zo ontspannen werd van deze lees en daardoor zo genoten heb van dit verhaal.

  • Auteur(s) : Deborah Carr
  • Uitgeverij : Harpercollins
  • ISBN : 9789402704167
  • Taal : Nederlands
  • Uitvoering : Paperback
  • Aantal pagina's : 366
  • Verschijningsdatum : jan2020
Doods geheim - Robert Bryndza (Boekerij)

Om de perfecte moord te plegen, heb je de perfecte dekmantel nodig.

Op een ijzig koude ochtend vindt een moeder het met bloed doordrenkte lichaam van haar dochter vastgevroren op de weg. Wie zou zo'n gruwelijke moord voor de deur van het slachtoffer uitvoeren?

Detective Erika Foster, net bekomen van haar vorige zaak, is vastbesloten om ook deze zaak te leiden. Tijdens het onderzoek stuit ze op diverse aanvallen op jonge vrouwen in een doorgaans rustige buitenwijk van Londen.

Erika is op zoek naar een angstaanjagende moordenaar, en de zaak wordt alleen maar gecompliceerder als blijkt dat de vermoorde jonge vrouw verstrikt zat in een web van geheimen. Net als Erika eindelijk een lijn begint te zien in de aanwijzingen, wordt ze gedwongen haar eigen pijnlijke herinneringen weer op te halen. Erika moet zichzelf dwingen om gefocust te blijven, diep te graven, en de moordenaar te vinden – voordat hij weer toeslaat.

Van de hele reeks is deze cover samen met ‘laatste adem’ de mooiste. Ik vind de kleuren van deze cover erg mooi en ook de afbeelding is aantrekkelijk en vooral in lijn met de andere boeken. Best belangrijk voor een boekenworm die deze reeks op zijn boekenplank heeft/wil.

Een ‘Classic’ Robert Bryndza qua schrijfstijl. Korte krachtige hoofdstukken, snelle vlotte schrijfstijl. Spanning opbouwend en details die stukje voor stukje bovenkomen. 

‘Toen Marissa haar sleutel nogmaals in het slot wilde steken, hoorde ze het hek achter haar piepen. Ze verstijfde van schrik.’

Waar ik niets om boek 5 ‘koud bloed’ gaf omdat het verhaal mij niet lag (het was teleurstellend, vergezocht en B-film waardig) is dit boek weer veel beter en vlotter.

In Doods geheim krijgen we weer meer inzicht in de karakters, verledens,... van de hoofdpersonages zoals Erika, zalige Moss en Peterson. (Dit was in het vroege boek wat op achtergond geraakt.) 
Ook maken we kennis met enkele andere personages en ook die zijn voldoende voorzien van diepgang. Genoeg voor dit boek alvast en stof genoeg voor volgende boeken.

‘’U kunt beter platte schoenen dragen, vooral op een dag als vandaag,’ zei de agente. Erika keek haar nijdig aan, en McGorry keek discreet een andere kant op toen ze een derde overall kreeg.’

Het verhaal is ik dit boek is realistisch, could happen en je leest in spanning, dat gevoel van whodunit is helemaal aanwezig. Als extraatje geeft de auteur een plottwist die ik absoluut kon appreciëren en ik persoonlijk niet had kunnen raden.

Jup Robert Bryndza is back on track - M.J. Arlidge had ook een dipje bij boek 4 dus glad to know dat we hem gehad hebben, die mindere van de reeks - en ik kijk alweer uit naar meer werk van hem. Ik geef met veel plezier een 4/5.

  • Auteur(s) : Robert Bryndza
  • Uitgeverij : Boekerij
  • ISBN : 9789022586723
  • Taal : Nederlands
  • Uitvoering : Paperback
  • Aantal pagina's : 336
  • Verschijningsdatum : jan2020

Lezers over de boeken van Robert Bryndza :

"Het boek is wéér niet weg te leggen, echt niet! (En ik wil meer, meer, meer!!!)'

"Voor de echte thrillerfans die van snelle actie houden. Ik kijk al uit naar de volgende Erika Foster-boeken.'

"Fantastisch geschreven boek, makkelijk om doorheen te komen en moeilijk om weg te leggen.'

"Tijdens het lezen wil je door niets of niemand gestoord worden en wat is het schrikken als de bel gaat.'

"Een echte thriller waarin je wordt meegesleurd. Een echte aanrader!'

Eindstation Auschwitz - Eddy de Wind. (Meulenhoff)

In 1942 meldde de Joodse arts Eddy de Wind zich vrijwillig aan als arts om in Westerbork te werken, in de veronderstelling dat hierdoor zijn moeder uit het kamp zou worden vrijgelaten. Bij aankomst bleek zijn moeder echter al op transport gezet naar Auschwitz. In Westerbork ontmoette De Wind de achttienjarige verpleegster Friedel. Ze werden verliefd en trouwden in het kamp. Samen werden ze in september 1943 naar Auschwitz gedeporteerd. Eddy belandde in barak 9, waar hij werd tewerkgesteld als Pfleger van Poolse gevangenen. Friedel in barak 10, waar de medische experimenten werden uitgevoerd. Pas na de oorlog, die ze beiden op miraculeuze wijze overleefden zonder dat van elkaar te weten, vonden ze elkaar terug in Nederland.

In Eindstation Auschwitz doet Eddy de Wind verslag van de verschrikkingen in het kamp en analyseert en observeert hij het gedrag – zowel goed als kwaad – waar mensen toe in staat zijn. Hij beschrijft Auschwitz zoals nooit eerder is gezien, rechtstreeks vanuit het kamp en met de emotie van dat moment.

Geïllustreerd met beeldmateriaal uit het archief van de familie De Wind, waaronder twee niet eerder gepubliceerde foto's van vlak na de bevrijding van Auschwitz.
Het originele schrift is momenteel een van de belangrijkste stukken van de Auschwitz-tentoonstelling, te zien in New York.

27 januari word de bevrijding van concentratiekamp Auschwitz, nu 75 jaar geleden, herdacht. Vandaag verschijnt dit waargebeurde boek ‘Eindstation Auschwitz’ bij uitgeverij Meulenhoff.

‘Hoe ver is het naar die wazig blauwe bergen? Hoe wijd is de vlakte, die zich uitstrekt in het stralend voorjaarszonnelicht?’

Prachtig en aangrijpend schrijven over liefde, familie en leven.
Een belangrijk en uniek historisch document dat op aangrijpende wijze het lot van gevangenen in de vernietigingskampen in beeld brengt.

Een absolute must-read, al was het maar om aan Eddy’s wens te voldoen dat iedereen weet en gelooft wat er gebeurd is. 

‘Het is een dagmars, voor vrije voeten. Één uur te paard, in snelle draf. Voor ons is het verder, veel verder, het is oneindig ver.’

Het boek spreekt voor zich, heftig. Ik geef hierbij een link naar een artikel dat onlangs verscheen naar aanleiding van het boek dat vanaf vandaag weer verschenen is.


‘De ss-officier zei tegen hem: ‘Jij Jood, gaat naar Auschwitz, daar zul je blog eenmaal op je knieën smeken om de dood, zó zul je het er hebben.’

Ik hoef niet te zeggen hoeveel waarde dit boek heeft, hoe heftig en emotioneel dit boek is. Laten de ervoor zorgen dat dit boek doet waarvoor het geschreven is. Iedereen laten weten wat er gebeurd is, echt gebeurd is en ervoor zorgen dat dit nooit meer vergeten wordt en nooit meer gebeurd.

Over Eddy de Wind.
  • Eliazar (Eddy) de Wind was een Nederlandse arts, psychiater en psychoanalyticus van Joodse afkomst. De Wind was een overlevende van de holocaust uit het kamp Auschwitz.
  • Na terugkomst in Nederland specialiseerde hij zich als psychiater en psychoanalyticus. Hij wijdde veel tijd aan de behandeling van oorlogstrauma's en gaf daaraan bekendheid in binnen- en buitenland. De Wind publiceerde in 1946 als eerste over het concentratiekampsyndroom(KZ-syndroom) in een artikel getiteld 'Confrontatie met de dood'. In 1946 publiceerde hij Eindstation Auschwitz, een gedetailleerd verslag van zijn gevangenschap, geschreven in het kamp zelf na de bevrijding door de Russen. Voor zover bekend is het het enige boek dat in Auschwitz zelf geschreven is. Behalve aan het KZ-syndroom was De Wind ook een van de eersten die aandacht besteedde aan transgenerationele traumatisering.

  • Auteur(s) : Eddy de Wind
  • Uitgeverij : J.M. Meulenhoff
  • ISBN : 9789029093606
  • Taal : Nederlands
  • Uitvoering : Hardcover
  • Aantal pagina's : 224
  • Verschijningsdatum : jan2020