De familie Wachtman - Christiaan Alberdingk Thijm (Ambo|Anthos)
In De familie Wachtman van Christiaan Alberdingk Thijm raakt Philip Wachtman in de problemen wanneer hij door een uitspraak van de rechter zijn geheim prijs moet geven: hij heeft 411 nakomelingen.
De familie Wachtman van Christiaan Alberdingk Thijm, bekend van Het proces van de eeuw, is een ontzagwekkende en actuele roman over identiteit.
De wetenschappelijke carrière van Philip Wachtman zit in een dip. Zijn promotieonderzoek over de anonimiteit van de spermadonor is overbodig geworden en hij dreigt gepasseerd te worden voor een benoeming tot hoogleraar. Hoe anders vergaat het zijn vriendin, stemactrice Freya de Koning, die zich op het hoogtepunt van haar roem bevindt. Maar er is één groot gemis. Freya is op haar negenendertigste nog kinderloos. Het ligt aan Philip, denkt Freya. Maar hij weet dat de oorzaak niet bij hem kan liggen. Wachtman heeft naar schatting 411 nakomelingen, het gevolg van uit de hand gelopen praktijkonderzoek bij de spermabank. Door een uitspraak van de rechter dreigt hij zijn levenswerk niet langer geheim te kunnen houden.
Achtervolgd door zijn verleden en een opdringerige studente, komt Wachtman gaandeweg tot de conclusie dat hij niet is wie hij dacht te zijn. Een indrukwekkende roman over maakbaarheid, identiteit en privacy.
Als dit boek je al niet overtuigd om te lezen door zijn prachtige cover dan zal de flaptekst dat zeker wel doen. Die cover is zo mooi en het straalt een bepaalde sfeer uit die achteraf na het lezen van het boek niet meer perfect had kunnen zijn. De flaptekst triggerde mijn nieuwsgierig dan weer enorm.
Zelden heb ik een auteur een personage zo compleet weten weergeven. Zelden had ik zo een perfect en intiem beeld van iemand zijn karakter en dat dankzij de, met momenten poëtische, schrijfstijl van de auteur. Vanaf de eerste pagina word je het verhaal ingezogen en denk je enkel nog aan Philip.
‘Hij bevingert de rimpels in zijn voorhoofd. De mensen zijn anders gaan denken. Conservatiever. Terug naar vroeger. De meerderheid dringt haar kleingeestige seksuele moraal op aan de minderheid.’
Je leest het verhaal van Philip, hoe hij zijn positie als hoofddocent in gevaar ziet komen, hoe zekerheden dat plots niet meer zijn, hoe zijn levenswerk door een nieuwe wet dreigt te vervagen of juist lijkt op te komen. Ook komt zijn vriendin Freya aan het woord die haar visie op de feiten weergeeft en zelf haar strijd voert.
‘Zijn computer wordt reutelend wakker. Een venster springt om- hoog. Of hij een kritieke update wil installeren? Nee, dat wil hij niet. Laat me met rust, venster. Hij scrolt door zijn mail van de afgelopen dagen. Niets.’
Een heel boek lang krijg je inzicht in de discussie over zaaddonatie, wensouders, kinderen van zaaddonoren en krijg je een brede kijk op heel dit onderwerp. Het einde is verrassend te noemen maar het had niet anders kunnen zijn dan zo.
Het is slim, snel, echt, verrassend en ergens weer niet, actueel, en nogmaals de personages zijn zo ontzettend knap, sterk en goed uitgewerkt, Ja ik ben laaiend enthousiast over deze auteur en dit boek. Ik mis Philip nu al.
