Het weeskind - Pam Jenoff (Karakter uitgevers)

Een verhaal over vriendschap tijdens de Tweede Wereldoorlog. Over twee bijzondere vrouwen en hun aangrijpende verhalen over opoffering en overleven.

Als de zestienjarige Noa zwanger blijkt te zijn van een nazi-soldaat wordt ze gedwongen haar kind af te staan. Ze moet haar ouderlijk huis verlaten en komt terecht in een kamer boven een klein station. Om te kunnen overleven, wordt ze schoonmaakster op het station.
Op een dag ontdekt ze een goederenwagen met tientallen Joodse baby's die op weg zijn naar een concentratiekamp. Noa denkt aan het kind dat van haar is afgenomen en in een opwelling die haar verdere leven zal bepalen, pakt ze een van de baby's op en vlucht ze. Ze vindt onderdak bij een Duits circus, maar om daar niet op te vallen moet ze zich bekwamen in trapezewerk. Intussen probeert ze zich niets aan te trekken van het vijandige gedrag van Astrid, haar collega-trapezewerkster. Tussen de twee vrouwen die aanvankelijk rivalen zijn, ontwikkelt zich echter al gauw een hechte band.
Maar wanneer de beschermende façade van het circus niet langer stand lijkt te houden, moeten ze bepalen of hun vriendschap sterk genoeg is om elkaar voor gevaar te behoeden – of dat de geheimen die ze bij zich dragen alles kapot zullen maken.

Het verhaal wordt afwisselend verteld tussen Noa en Astrid wat kortere hoofdstukken geeft en waardoor het dus vlot wegleest. De schrijfstijl is ook heel makkelijk dus je hoeft er niet teveel bij na te denken. Gewoon lezen dus, een goeie start van het boek leek mij. 

De focus ligt niet zozeer op de nazi’s maar vooral op hoe het het dagelijkse leven van mensen beïnvloed in hun gaan en staan, hoe ze zich kunnen gedragen enzovoorts. Een kijkje in de wereld van het circus, best leuk en achteraf was dat misschien nog het meest boeiende aspect van het boek. 

Het is een verhaal over angst, liefde, dood, vriendschap. Op zich is het ook wel een mooi verhaal maar door de flaptekst en de manier waarop het boek gepromoot is dacht ik dat dit toch meer een waargebeurd WO ll verhaal zou zijn.

Het verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten maar alles in zijn geheel is dat niet. Dat is jammer want als ik dit geweten had was ik waarschijnlijk met een andere kijk aan het boek begonnen en had ik niet teleurgesteld geweest. 

Ik geef hem 3/5. Het boek is niet wat ik ervan verwacht had, these things happen. Het is een mooi verhaal maar je wordt toch wat misleid door de flaptekst en daar wringt het schoentje dus. 
Continue reading
    Share:
Steeds verder weg - Helena Fox (Best of YA)

Biz lijkt een gewone tiener; ze woont bij haar moeder en ze maakt deel uit van een grote vriendengroep waar ze niet helemaal zichzelf kan zijn, maar ze hoort tenminste ergens bij. Ze twijfelt over haar seksualiteit en niemand mag dan ook weten dat ze met haar beste vriendin heeft gezoend. 
Maar Biz praat met haar vader, die er eigenlijk niet zou moeten zijn, want hij is dood. En dus vertelt ze niemand over hem. Ze vertelt ook niemand over de duistere gedachten die door haar hoofd spoken. Biz zweeft als het ware door het leven – tussen goed, oké en normaal in. 
Dan gebeurt er iets waardoor Biz totaal de weg kwijtraakt. Ze verliest alle aansluiting met haar vrienden. Haar vader verdwijnt, en met hem alles wat veilig en zeker is. Biz besluit dat het misschien makkelijker, beter, fijner is om helemaal weg te zweven. Of misschien moet ze wat langer blijven om haar vader terug te vinden. Of misschien – misschien, misschien – is er een andere optie die Biz nog niet kan zien.

Laat ik beginnen met te zeggen dat er meer boeken over deze onderwerpen moeten komen. Het blijft toch nog steeds een taboe, wat ik soms zo gek vind. In deze tijd moet je als persoon, zeker als jong persoon, kunnen zeggen “Nee, het gaat niet goed met mij!”.

Over het boek en de schrijfstijl valt te zeggen dat het enorm vlot leest. Ik hou wel van Helena Foxhaar schrijfstijl. De manier waarop ze schrijft is perfect, de wirwar in zinnen, kort, lang, chaotisch... Iemand die zich slecht voelt denkt ook gewoon zo.

Misschien bekijk ik teveel vanuit eigen ervaring. Ik las al enkele opmerkingen over die manier van schrijven. Misschien helpt het wel als je het boek leest in de originele taal. Dan komt het, denk ik, pas echt over hoe Helena Fox het bedoeld heeft. 

Ik vond het, persoonlijk, wel een goed boek en kon ‘mezelf’ wel terugvinden in die stroom van donkere gedachten die elk vezeltje energie van je vragen. Enkel de manier waarop haar omgeving reageert vind ik dan weer iets minder realistisch geschreven maar again dit zal door persoonlijke ervaring komen. 

Conclusie : we hebben meer boeken als dit nodig. Ik geef hem een 4/5. 
‘Steeds verder weg is een indringend verhaal over verdriet, vriendschap, jezelf kwijtraken en de lastige weg terug omhoog uit de diepste put waar je nooit in terecht wilde komen.’

Dringend nood aan een gesprek?
www.zelfmood1813.be (bel/chat/mail)
www.113.nl (bel/chat)

'Een adembenemend, diep ontroerend verhaal over verdriet, verlies en liefde. Helena Fox is een auteur om in de gaten te houden!' Kathleen Glasgow, auteur van Girl in Pieces

'Onmogelijk mooi, levensbevestigend, diepzinnig. Dit is geen boek; het is een kunstwerk.' Kerry Kletter, auteur van The First Time She Drowned


Continue reading
    Share:
Stof - Joanne Carlton (HamleyBooks)

Als je hele wereld opgaat in stof, wil jij dan nog achterblijven?

Simon James is een gelukkig man. Hij heeft een mooie baan, een prachtig gezin en geniet van het leven. Tot een giftige stofwolk de wereld verwoest en hij alles verliest.

Drie weken en ettelijke miljoenen doden later is het einde nabij. Er bestaan geen mirakels om de overlevenden te redden.

Op de laatste dag van zijn bestaan krijgt Simon het ultieme dilemma voorgeschoteld: wil hij overleven aan de zijde van een onbekende vrouw in een verwoeste wereld, om zo het voortbestaan van de mensheid te garanderen? Of wil hij zijn leven vandaag beëindigen na het verlies van zijn vrouw en zoon?

Maar krijgt hij nog wel de keuze?

Vanaf die eerste pagina, vanaf die eerste zinnen zit je ‘knal’ middenin het verhaal! Je word echt meteen meegezogen in Simon zijn wereld, of wat er nog overblijft van die wereld.

De switchen tussen de hoofdstukken van heden en verleden zorgen er uiteraard ook voor dat je wil, zelfs moet, verder lezen. Met elk hoofdstuk kom je ook weer meer details te weten over het stof en over zijn gezin, wat van hem verwacht wordt, de choas in zijn hoofd en zoveel meer.

Simon, wat een man, ja ik wil het toch eerst even hebben over die cover jongens. Ik weet dat de magie van een boek is dat je de personages hun uiterlijk zelf vormt in je hoofd, true. However voor mij komt Simon van de cover en Simon in mijn hoofd perfect overeen en vind ik zelfs na het lezen van het boek dat de uitstraling niet beter kon zijn. Dat even terzijde. ;) Simon is een gebroken man die zich bij zijn lot lijkt neer te leggen, tot hij moet kiezen. Voor mij persoonlijk vind ik heel knap hoe Joanne Carlton het voor elkaar kreeg om een personage te creëren waarvan je voelt dat ook al laat hij de moed even zakken, gaat het hem niet, hij toch blijft doorgaan en dat zonder je te ergeren in al die ‘swings’ in zijn gemoedstoestand.

Heel mooi ook hoe de auteur de karakters van de personages weergeeft, het zit hem in al die kleine details en daar is Joanne Carlton een kei in. De manier waarop ze de strijd van Simon zijn vrouw en zoon omschrijft is zo ‘subtiel’ maar toch duidelijk en eerlijk dat je erdoor gegrepen wordt. Dit geldt trouwens ook voor alle personages, ik ontdekte van iedereen wel een ‘dingetje’ en ook hun strijd naar het einde was voelbaar. 

Naar het einde van het verhaal toe zijn er twist & turns die je nog meer op het puntje van je stoel houden en dan dat laatste hoofdstuk... Ik zat zo in het verhaal, enkel en alleen in het verhaal, dus dat laatste hoofdstuk was echt wel een “omg!! Natuurlijk!”-momentje. En dat is voor mij een sterk knap verhaal/boek! Een verhaal dat mij zo meeneemt zodat ik enkel kan lezen en niet verder denk maar compleet ingenomen ben door elk woord om dan compleet verrast te worden, dat is een goed boek! 

Ook de vormgeving van het boek wil ik even vermelden, elk begin van een hoofdstuk is een kunstwerkje op zich. Pagina`s die genummerd zijn met de titel ernaast, again die details. De cover heb ik al voldoende bejubeld. :) 

Dit was mijn eerste kennismaking met Joanne Carlton en ik vraag mij af hoe dit kan dat ik haar nu pas ontdek! Ik kijk er enorm naar uit om nog meer van deze auteur te lezen. 

Dus na niets dan goeds over “Stof” is het niet verrassend dat ik dit een dikke 5/5 geef.  


Continue reading
    Share:
Leven en laten leven - Hendrik Groen (Meulenhoff)

Arthur Ophof had zich het leven toch anders voorgesteld. In plaats van spectaculaire reizen te maken naar verre landen, staat hij vier keer in de week in de file van Purmerend naar Breukelen én in de file van Breukelen naar Purmerend. Groots en meeslepend kun je zijn uitgebluste, kinderloze huwelijk en zijn autovrije hofje voor de deur niet noemen. En hij wordt vijftig, dus de tijd begint te dringen.

Maar als zijn werkgever hem 'helaas' moet ontslaan en hij er een mooie ontslagvergoeding uit weet te slepen, openen zich onverwachts mooie perspectieven op een geheel nieuw leven...

Het verhaal begint veelbelovend. Het gaat snel, vlot en wat een geweldige sarcastische droge humor. Ja dit boek wordt hem helemaal, dacht ik, maar...

Al snel gaat het bergaf met het verhaal, was ik mijn interesse wat kwijt en ging het gewoon niet meer zo vlotjes vooruit. Het uitwerken van Arthurs plan is een beetje saai en het is op een bepaald moment zelfs even langdradig. 

In het begin van het verhaal zijn ook Arthurs vrienden heel erg aanwezig en worden hun karakters erg goed naar voren gebracht. Doorheen het verhaal geraken ook zij op de achtergrond wat jammer is want het zat echt wel goed die ‘vriendenkliek’.

Conclusie: wat begon als een veelbelovend en ontzettend grappig verhaal vol sarcastische opmerkingen en humor verliest gaandeweg zijn charmes. 
Ik geef hem nog wel een 3/5 omdat het toch wel een super start had, misschien mis ik Hendrik gewoon te hard. ;)

Continue reading
    Share:
Wapenzusjes - Lizzie Page (Kokboekencentrum)

"Wapenzusjes' van Lizzie Page is het waargebeurde verhaal van de vriendschap van twee verpleegsters aan het front van de Eerste Wereldoorlog.

Terwijl de oorlog zijn tol eist, klampen de gewonde soldaten zich vast aan de liefde en zorg van twee moedige, jonge verpleegsters. Ondanks hun verschillen worden Mairi en Elsie de beste vriendinnen. Het werk dat ze doen is hartverscheurend en ze lopen voortdurend gevaar. Als de oorlog voortduurt, komt hun vriendschap steeds meer onder druk te staan. 

Een indrukwekkend en ontroerend oorlogsverhaal dat je niet loslaat – gebaseerd op een wonderlijke, waargebeurde geschiedenis.

Lizzie Page is een Brits auteur, heeft een master in creatief schrijven behaald en werkte onder meer als journalist en docent. "Wapenzusjes' werd lovend ontvangen in het Verenigd Koninkrijk en Amerika.

Dit is een erg heftig boek vind ik persoonlijk. Elsie en Mairi hebben echt geleefd, hebben dit echt meegemaakt en dat maakt het eens zo speciaal dit boek te lezen. 

Lizzie Page beschrijft de dames en alle andere personages heel erg gedetailleerd zodat je een goed beeld krijgt van al deze mensen. Een vleugje humor hier en daar maar ook erg intense gesprekken, gevoelens en gedachten zorgen ervoor dat je door dit boek opgeslorpt wordt en dat het leest als een trein.

De auteur zorgt er ook voor dat je weet hoe Elsie en Mairi in het leven stonden, hoe ze naar het leven keken tijdens hun tijd in de oorlog als verpleegster. Hoe moeilijk ze het krijgen met hun gevoelens, normen en waarden, hun vriendschap die onder druk komt te staan. Laten we ook niet vergeten hoe deze dames dit allemaal deden in volle oorlog op 100 meter van de Duitse linie. 

Elsie en Mairi verleenden er eerste hulp, die nu ‘gouden uur’ behandeling genoemd wordt, aan soldaten vooraleer hen door te sturen naar militaire hospitalen verder achter de linies. Ze raakten al snel bekend als ‘De Engelen van Pervijze’.

Dit is een boek over twee uitzonderlijk moedige dames die hartsvriendinnen worden vanaf hun eerste ontmoeting. Over twee vrouwen die door oorlog, dood, liefde en een andere kijk op het leven toch onbaatzuchtig samenwerken. Die elkaar aantrekken, afstoten en zelfs ongelooflijke dieptepunten kennen. 

Lezen doe je vanuit Mairi haar soms naïeve standpunt, zeker in het begin van het boek, om haar vervolgens belangeloos te zien groeien in haar rol van verpleegster en in de schaduw van Elsie.

Na het lezen van dit boek dat absoluut een 4 sterren waard is wou ik toch wat meer weten over deze vrouwen en hun leven na de oorlog.

Zowel in de eerste als Tweede Wereldoorlog was Elsie actief in de hulpverlening aan het front. Na WO ll ging ze in Ashtead, Surrey wonen en daar bleef ze ook tot haar dood. Ze fokte Chiuahuas. Ze is nooit meer hertrouwd en is dement geworden op late leeftijd. Op 26 april 1978, op 93-jarige leeftijd, stierf Elsie door ouderdom. (Wikipedia)

Door de gasvergiftigingen tijdens de oorlog had Mairi gezondheidsproblemen en een zwak hart. Toch leefde ze verder zoals voorheen en begon ze nog met autoracing. Ze keerde later terug naar Nairn waar ze een gevogeltefokker werd samen met een vroegere jeugdvriend. Op 22 augustus 1981 stierf Mairi op 85-jarige leeftijd aan longkanker. (Wikipedia)

Er is online nog meer info te vinden over deze dames en hun werk maar dankzij Lizzie Page haar boek heb je toch wel een vrij goed en gedetailleerd beeld. 
Een ongelooflijk mooi heftig boek dat iedereen zou moeten lezen!! 

Bedankt aan uitgeverij Kokboekencentrum voor dit recensie exemplaar.



Continue reading
    Share:
Iets om voor te leven - Richard Roper (HarperCollins)

Soms moet je álles op het spel zetten om íéts te vinden. 
Andrew zit vast in zijn leven, en in zijn troosteloze baan als ambtenaar waarin hij contact probeert te zoeken met de nabestaanden van eenzame overledenen. Gelukkig heeft hij een liefhebbend gezin om hem 's avonds zijn zorgen te laten vergeten. Althans, dat denken zijn collega's.
Wat begon als een klein leugentje is inmiddels uitgegroeid tot een fantasiewereld met een vrouw en twee kinderen. Het is voor Andrew een aangename ontsnapping uit zijn eenzame bestaan.
Daarom brengt de inmiddels-meer-dan-vriendschap met zijn nieuwe collega Peggy hem ook zo uit evenwicht… Durft hij alles op het spel te zetten en haar de waarheid te vertellen?

Het is onmogelijk om niet verliefd te worden op Andrew en de halsbrekende toeren die hij uithaalt om zijn verzinsels te verdoezelen. Iets om voor te leven is een hartverwarmende roman over risico's nemen wanneer je denkt alleen nog maar te kunnen verliezen.

Ik had nogal wat tijd nodig om in het verhaal te komen eerlijk gezegd en dacht zelfs na enkel hoofdstukken ‘Dit gaat niets worden’. 

Een vlotte schrijfstijl met korte en lange hoofdstukken en een schrijver die zijn tijd neemt om alle puzzelstukjes in dit verhaal bij elkaar te passen. Ook zijn neve personages geeft hij voldoende background mee zodat je een quasi prefect beeld van ze vormt.

Ik vond het concept van het verhaal wel meteen geweldig! Andrews job, zijn collega’s en baas die mij soms wat aan “the Office” deden denken, inboedels checken, Peggy. Het steekt allemaal wel goed in elkaar. Qua humor zit je met dit boek ook echt wel snor, zalig pluspunt. 

Mijn “probleem” waarom ik niet meteen in het verhaal kwam, denk ik, komt doordat ik niet meteen verliefd was op Andrew. Een rare man, niet veel diepgang en het wilde voor mij maar niet vlotten.

Maar... hoe langer ik las en hoe meer van die puzzelstukjes begonnen te passen, hoe vlotter de lees werd en hoe meer ik Andrew kon appreciëren. Wanneer dat laatste puzzelstukjes viel, jongens ik werd er zelf gelijk even emotioneel van...

Andrew my man, het is je allemaal vergeven!! Richard Roper het is je ook vergeven om me zo lang te laten denken ‘dit wordt hem alvast niet.’

Eindconclusie na deze verwarrende lees vol feels *wink* 
Toch een welverdiende dikke 3/5, het duurde even en eigenlijk sloeg mijn gevoel pas helemaal om bij het laatste puzzelstukje maar het concept, de onderwerpen, de gevoelens, plot enzovoort zijn echt wel erg goed en mooi gedaan. Gewoon een goed geschreven roman zoals die hoort te zijn. 
Continue reading
    Share:
De drie dochters 1 : Rosalinds leugen - Muna Shehadi (HarperCollins)

De drie dochters van filmster Jillian Croft en haar beroemde echtgenoot Daniel groeien op in weelde, ook na de tragische dood van hun moeder. Jaren later staat hun wereld op zijn kop, als ze een medische verklaring vinden waaruit blijkt dat Jillian nooit zwanger kon zijn geweest.
Olivia en Eve willen er het fijne niet van weten, maar middelste zus Rosalind kan het niet loslaten. Ze heeft zich altijd anders gevoeld en wil weten hoe het zit. Drie geheime schriften leiden haar naar Leila Allerton, een operazangeres uit New Jersey, en haar grote, warme gezin met Libanese roots. Onder valse voorwendselen sluit ze vriendschap met de familie. Durft ze te vertellen wat haar werkelijk drijft?

Wat een fantastisch melig boek is dit!! Ik heb hier zo van genoten. Ik las het dan ook wel in de meest perfecte setting, regen, koud, op de bank met een dekentje en een theetje... ideaal!

Rosalind en haar zussen ontdekken dat hun moeder onmogelijk hun echte moeder kan zijn zoals de flaptekst al meegeeft. Waar de ene zus het meteen loslaat en de andere er niets van wil weten gaat Rosalind op onderzoek uit.

Ze komt bij een familie uit waarvan ze overtuigd is dat het haar ‘echte’ familie is en tijdens die zoektocht & confrontatie zoekende tijd trekt ze de verkeerde conclusies en loopt het gewoon niet zoals ze wil.

Uiteindelijk heeft dit verhaal een super hartverwarmend ontroerend einde dat best wel “cheesy” genoemd kan en mag genoemd worden. En dat is meer dan ok. Wat zalig om een boek te lezen met gewoon een happy ending. Niets meer, niets minder. 

De hoofdstukken beginnen steeds met een kleine tekst uit het dagboek van Rosalinds moeder. Hierdoor krijg je wat extra background info over haar persoonlijkheid. De schrijfstijl is ook erg vlot waardoor je door het boek heen vliegt.

In het verhaal zitten ook alle elementen die in dit soort boeken aanwezig moeten zijn, verdriet, vriendschap, ziekte, liefde, dood, ruzies,... It’s got it all. Leuk weetje, dit is het eerste deel van een trilogie dus ongetwijfeld nog twee relaxed reads to come. 

Ik geef “Rosalinds leugen”een dikke 3/5 
Een zonnige dag in de tuin of een regenachtige dag op de bank, dit is de ideale compagnon. Goed nieuws trouwens want in november komt het tweede deel “Eve’s waarheid” al uit! 

Muna Shehadi las als kind al zoveel dat ze vastbesloten was zelf ook schrijver te worden. Ze begon haar schrijfcarrière in romantische fictie en maakte met haar Drie dochters Trilogie de overstap naar romans voor een breder publiek.


Continue reading
    Share: