Zwarte golven - Eric wewerinke (uitgeverij water)

Psychologische thriller gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Tot zijn grote geluk wordt Tim meegevraagd om een jacht naar Corfu over te zeilen. De schipper, miljonair Robert, vindt Tims gebrek aan zeilervaring geen enkel probleem. Eenmaal aan boord horen reisgenote Julia en Tim de meest fantastische verhalen van Robert. Maar gedurende de reis begint hij zich steeds merkwaardiger te gedragen. Gaandeweg komt Tim erachter dat Robert niet de man is die hij leek. Gaat Tims fantasie met hem op de loop na weken op zee, of heeft hij hier te maken met een psychopaat?
Zwarte golven is een thriller die onder je huid gaat zitten. Een verhaal over vertrouwen in het goede, en over mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. 

Eric Wewerinke (1973) is marketeer. Zijn debuut Zwarte golven is gebaseerd op zijn eigen ervaringen.

Dit boek zag ik voor het eerst voorbij komen in een winactie en ik moest het gewoon lezen! Die cover en dan die titel. 
Een waargebeurde thriller. Doenst get any better right?!

“Op een boot ben je toch afhankelijk van elkaar. Dus beweeg ik met hem mee, en laat ik zien dat hij niets te vrezen heeft. Zolang ik dat doe zal hij niets vervelends doen... hoop ik.”

Persoonlijk kan ik niet zeilen en heb ik enkel op vakantie in Frankrijk op een boot vertoefd en Nice, Monaco & Menton bezocht. Zalig dat vrije boot gevoel, die golven, zonnen, dobberen, etentjes in de haven, ik ben fan ondanks mijn “angst” voor de zee. Totaal geen fan van en vrij snel paniekerig voor al wat in die zee rondzwemt.

“Het beste wat je kan doen als je een psychopaat ontmoet, is zo snel mogelijk zorgen dat je wegkomt. Alleen gaat dat lastig als je op een boot zit.”

Dit boek speelt zich af op het water en is op zo een manier geschreven dat je heel de reis meemaakt, ik voelde die golven klotsen, ik raakte zelf met momenten in paniek, had soms zelf mijn ademhaling niet meer onder controle.

“Levensecht, meeslepend, verstikkend.” - Hjalmar van Marle.

Dit boek had voor mij gerust dubbel zo dik mogen zijn, echt, waanzin!!! Dit boek is dubbel en dik ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard. 

Beste Mevr. Bird - AJ Pearce (uitgeverij Mozaïek)

"Beste mw. Bird' van AJ Pearce is een onweerstaanbare debuutroman over de kracht van vriendschap ten tijde van de Tweede Wereldoorlog in Londen.

Emmy reageert op een advertentie waarmee haar droomcarrière als oorlogscorrespondente in vervulling zal gaan. Denkt ze. Ze blijkt brieven te moeten beantwoorden voor een damesblad. Ongepaste brieven horen in de vuilnisbak, aldus haar baas, mevrouw Bird. Maar als Emmy de soms wanhopige smeekbeden leest, besluit ze deze lezeressen in het geheim terug te schrijven. Dit boek is een ode aan de kracht van vriendschap, de vriendelijkheid van onbekenden en de moed van gewone mensen in buitengewone tijden.

AJ Pearce komt uit Hampshire, Engeland, en is historicus. De vertaalrechten van haar debuutroman "Beste mevr. Bird' zijn aan dertien landen verkocht.

Eerst en vooral een ontzettend dikke dankuwel voor deze drukproef.
Ik heb hem eenmaal in handen overal mee naartoe gesleurd.

Dit boek gaat over Emmy, Emmeline, die in tijden van oorlog weet wat ze wil, ergens anders uitkomt, niet meer weet wat ze wil, de kluts kwijt is en alles weer op een rijtje probeert te krijgen.

Het boek speelt zich af in Londen tijden
WOll en waar elke nacht bommen vallen, daar komen ook tranen die zowel van geluk als intens verdriet zijn.

“Geestig, ontroerend en hartverwarmend” - John boyne (auteur van “de jongen in de gestreepte pyjama.) 

Vriendschappen worden op de proef gesteld, verwondingen, dood en dan dat tikje optimisme allemaal verteld met humor. De auteur neemt je ook echt mee door de straten van Londen tijdens bombardementen, de plaats en taak van vrouwen tijdens de oorlog en laat je kennismaken met een groep leuke personages.

Ik hou zo van dit boek! Oorlog, verdriet, angst, werk, je plek vinden in dat alles, liefde, dood,... dit boek heeft het echt allemaal en ik had toch wel een paar tranen gedurende deze vlotte lees, 1 voor al het verdriet en 1 voor al dat moois. Een roman die iedereen moet lezen!!

“Een heerlijk boek.” - Publishers weekly

John boyne had het eigenlijk niet beter kunnen samenvatten en ik zal deze “Beste Mevr. Bird” zeker nog herlezen!
Een warme humoristische ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard. 

“Als ik íets het allerliefste wilde - behalve natuurlijk dat de oorlog afgelopen zou zijn en dat Hitler liefst op zeer onverkwikkelijke wijze aan zijn einde zou komen - was je journaliste worden.”



De stilte van de witte stad - Eva García Sáenz de Urturi (Standaard uitgeverij.)

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt voor het eerst de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden: naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in de Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord. De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala – beter bekend als Kraken – wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Ik moest er even inkomen, dit kwam voornamelijk door alle namen van straten, personages enz maar eens dit voorbij liep ik met Kraken mee door alle straten en steegjes met mijn ogen dicht.

‘Zo levensecht geschreven dat het lijkt of je erbij bent.’ – El periódico de Catalunya

Het verhaal van Kraken, zijn persoonlijk verhaal dat geleidelijk aan word prijsgegeven in het boek is erg aangrijpend en pas wanneer je zijn volledig verleden kent snap je ook helemaal zijn karakter, zijn manier van doen en kan je niet anders dan hopeloos verliefd worden op hem. 

Ook de andere personages leer je snel beter kennen door telkens wat informatie over hun verleden, het verhaal heeft ook een erg verrassend plot ivm die personages. Dankzij de auteur haar manier van schrijven en hoe ze het verhaal heeft uitgewerkt komt dit echter pas naar het einde toe uit wat toch niet makkelijk is. Een dikke pluim dus om mij als lezer tot de laatste pagina geboeid te houden. 

Het verhaal is qua genre het best te vergelijken met de Robert Langdon-reeks van Dan Brown. Ook hier is het een heuse zoektocht, een puzzel, een race tegen de tijd, een tocht door het verleden dat lijkt in te blenden met het heden, uitermate spannend met een vleugje romantiek en vriendschap. 

‘Als je wilt genieten én lijden – genieten omdat het zo spannend is en lijden omdat je niet nóg sneller kunt lezen – dan is De Stilte van de witte stad je boek.’ – Qué Leer

Ik ben helemaal fan van dit boek en van het personage Kraken en ik kijk ontzettend hard uit naar de volgende boeken van deze auteur. Die mogen zeker niet in mijn boekenkast ontbreken. Op 12-11-2019 komt“De riten van het water” uit! 

“De stilte van de witte stad”is een ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard, het is een spannend up-tempo verhaal dat je meeneemt door een wervelwind aan herinneringen, spanning en je laat uitkijken naar nog meer. 

Heimweeland - Kati naumann (HarperCollins)

Een vergeten stuk Duitsland en een familiegeheim komen samen.
In een zoektocht naar zichzelf zoekt Milla via geotracking naar verloren plaatsen. Midden in het Thüringer Woud stuit ze op een overwoekerd hotel, waar ze een schriftje van een jong meisje vindt. Het herbergt een familiegeheim met wortels in de DDR en uitlopers naar het heden.
Het gebied rond hotel Waldeshöh was onderdeel van het niemandsland tussen de twee Duitslanden, Sperrgebiet. Bezit werd onteigend, bewoners verplaatst. Zo ook de familie Dressels, eigenaar van het hotel. Als ze na de val van de Muur terug willen naar hun geboortegrond, blijkt de DDR het hotel en zijn bewoners al lang vergeten te zijn. Maar Milla krijgt het schriftje en het jonge meisje niet uit haar hoofd…

“Toen zag Milla een kistje waarin HOTEL WALDESHÖH gebrand was.”

In dit boek heb je twee verhaallijnen, de ene van de familie Dressels en het hotel Waldeshöh tussen 1945 - 1977 en de ene van Milla dat zich 2017 afspeelt. Het maakt dat het erg aangenaam lezen is, dat er tempo is en je wilt blijven lezen. 

Gedurende het verhaal leer je alle personages kennen toen en nu, krijg je mee hoe het moet geweest zijn om in die tijd te leven, hoe het moet voelen om een geheim mee te dragen, hoe schuld voelt, hoe verloren voelt, de constante vraag of je de dingen moet vasthouden of moet loslaten. 

“Mijn liefste wens voor het jaar 2000 is dat we hier nog wonen en niet weg hoefden...”

De auteur zorgt er ook voor dat je een idee krijgt van hoe het moest voelen om in verboden zones te wonen, hoe het voelt om je huis en daarmee ook je thuis te verliezen in tijden van oorlog en hoe moeilijk dit alles moet zijn geweest tijdens en na oorlog.

Dit is een erg mooi boek voor wie van historische romans houdt. Zeer vlotte lees die je meeneemt door het bos en het hotel, je meeneemt naar een gezin, naar geheimen, leugens, schuldgevoelens, een zoektocht naar de waarheid maar ook vriendschap en liefde. 

“De tanks komen eraan, geloof me nou maar! Ze komen ook hierheen, wedden?”

De ideale roman en ik vond hem persoonlijk erg mooi en die cover heeft me ook meteen betoverd. ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard.



De witte veer - John Boyne (uitgeverij Boekerij)

September 1919. De twintigjarige Tristan Sadler neemt een trein van Londen naar Norwich om een pakketje brieven te overhandigen aan Marian Bancroft. Tristan vocht tijdens de Eerste Wereldoorlog aan de zijde van Marians broer Will. De brieven zijn echter niet de ware reden van Tristans bezoek; hij draagt een groot geheim met zich mee. Terwijl ze samen wandelen door de straten van een stad die nog steeds moet bekomen van de schok van de oorlog, hoopt Tristan zijn hart te luchten bij Marian en haalt hij herinneringen op aan de oorlog. In 1917 legde Will midden op het slagveld zijn wapens neer en verklaarde dat hij gewetensbezwaarde was geworden, waarna hij ter plekke werd veroordeeld als verrader. De bijzondere vriendschap tussen de twee bracht Tristan korte momenten van groot geluk, maar ook een pijn die dieper en heftiger was dan de fysieke lijdensweg van de loopgravenoorlog... 

Hoe doet hij het toch steeds die John Boyne. Echt elk boek is zo mooi, zo erg, zo vol emoties, ik ben echt een grote fan, ik ontken het niet. Echt elk boek dat ik al gelezen heb van deze auteur kan op mijn goedkeuring rekenen en elk boek is altijd zo goed.

Zijn thema’s, concepten voor zijn verhalen zijn ook steeds zo goed uitgewerkt en worden erg goed overgebracht. Zelfs de covers als ik dan toch even doorga zijn telkens zo goed gevonden, op een bepaald punt in het boek snap je ze.

Ook deze keer zat ik van het prille begin in het verhaal, moest ik blijven lezen, waren mijn gedachten enkel bij wat ik las en bij de personages. De struggle met geaardheid, met het uiten ervan, de angst en excitement van de oorlog en niet weten wat er komt. 

Dit boek heeft me ook erg verrast met waar het verhaal naartoe ging en maakt dat dit boek toch wel weer bij mijn favorieten lijst terechtkomt waar er nu toch wel al enkel van John boyne te vinden zijn. 

No need to say dat deze dus weer een sterke ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️-sterren krijgt.
-
-
The Absolutist - John Boyne 

September 1919: Twenty-year-old Tristan Sadler takes a train from London to Norwich to deliver a clutch of letters to Marian Bancroft. Tristan fought alongside Marian's brother Will during the Great War. They trained together. They fought together.
But in 1917, Will laid down his guns on the battlefield and declared himself a conscientious objector, an act which has brought shame and dishonour on the Bancroft family.
The letters, however, are not the real reason for Tristan's visit. He holds a secret deep within him. One that he is desperate to unburden himself of to Marian, if he can only find the courage. Whatever happens, this meeting will change his life – forever.

How John Boyne does it I dont know but every book is so beautiful, so real, so many emotions. I’m a big fan and every book gets my approval because they are so good.

His story’s are always very well looked into  even the covers are always as they should be because at one point in the story you just get why they choose that cover. 

So with this book, like many other, from page one I was hooked. Just had to keep Reading and felt with all the characters. The struggle with feelings, with orientation, the fear of war,...

This book also suprised me with its story and the way it all went and so its no suprise it is added to my favorite list. A ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️-rating.


Mijn leven met Elvis - Priscilla Beaulieu presley - Sandra Harmon (uitgeverij Rostrum Helmond) 

Mijn vader is een fan, een grote fan, mijn zus noemt Priscilla en mijn broer Aaron, no need to say more. Ik ben dus opgegroeid met de muziek van Elvis en ook ik was al snel gefascineerd in zijn persoon en eerlijk heb je hem al eens bekeken, boy got the looks, dus was ik ook snel een beetje verliefd. 

“When things go wrong, don’t go with them.” – Elvis Presley

Vermits mijn vader best wat Elvis-spulletjes in huis heeft en dit boek een Barbieroze cover heeft trok het dus snel mijn aandacht. Ik nam het stiekem mee naar mijn kamer en heb het zo snel als ik kon gelezen. 

Ik was als kind zo gefascineerd door het verhaal en door dat mooie mooie meisje dat gewoonweg Elvis zijn vrouw werd, gefascineerd in Elvis die toch echt wel een speciale uitstraling en persoonlijkheid heeft.

“It’s human nature to gripe, but I’m going ahead and doing the best I can.” - Elvis Presley

Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik dit boek toch echt wel, zonder overdrijven, meer als 30 keer gelezen heb. Ik vroeg mij toch steeds af waarom die twee uit elkaar zijn gegaan, ik vraag het mij eigenlijk nog steeds af maar dat is dan weer een ander onderwerp.

“The image is one thing and the human being is another. It’s very hard to live up to an image, put it that way.” - Elvis Presley

Dus als je mij vraagt wel boek ik steeds maar weer opnieuw kan lezen dan is het deze voor mij. De nostalgie dat het boek nu voor me heeft, het verhaal en ik bedoel het is Elvis, laten we eerlijk zijn, hoe meer een mens weet over Elvis hoe beter.

Ik ben dus volledig bevooroordeeld, heb geen nuchtere kijk, ben ook hopeloos fan wat maakt dat dit boek een dikke ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️-waard is. 

“I’m not trying to be sexy. It’s just my way of expressing  myself when I move around.” - Elvis Presley 


Casa Ibiza - Linda van Rijn (uitgeverij marmer)

In het familiehuis op Ibiza vindt Anna een onbekende ketting. Is dit het spoor naar de nooit opgeloste dood van haar zusje... Als niet lang na haar moeder ook de vader van Anna de Kee overlijdt, moeten zij en haar broer beslissen wat ze met de mooie vakantievilla van hun ouders op Ibiza doen. Anna besluit erheen te gaan om het huis klaar te maken voor de verhuur. Terwijl haar ex hun zoontje een week meeneemt naar Texel, gaat Anna met haar beste vriendin Ciska naar het eiland waar ze zo veel herinneringen heeft. Ze zijn druk met het huis, maar nemen ook de tijd voor de heerlijke strandjes, het lekkere eten en natuurlijk de feesten op Ibiza. Tijdens het opruimen vindt Anna een ketting die ze niet kent. Die blijkt van Yara te zijn, haar zusje dat op haar negende verdronk in het zwembad van het vakantiehuis. De vondst brengt een stroom herinneringen teweeg en Anna zit ineens met vragen, die ze niet meer aan haar ouders kan stellen. In plaats daarvan komt ze terecht bij een oud-politieman die destijds betrokken was bij het onderzoek. Maar waar ze eigenlijk hoopt op geruststelling en antwoorden, leidt een serie vreemde gebeurtenissen alleen maar tot meer vragen.

Ik ben zo een fan van deze boeken, echt ideaal bij zonnig weer met zonnecrème en een aperitiefje bij de hand!

Deze casa Ibiza is weer een zeer vlotte relaxte lees en het feit dat het over een vroegere moord ging gaf weer eens een twist aan het concept van de boeken.
Ook voelde het aan alsof er iets meer spanning in het verhaal verwerkt was als anders dus ik heb zoals altijd weer heel erg genoten van mijn quilty pleasure boek.

Ik denk dat ik nog twee boeken te gaan heb en ze dan allemaal gelezen heb en wat komt er dan... het zwarte gat en afwachten op een nieuwe Linda van Rijn. :)

Deze casa Ibiza krijgt van mij een ⭐️⭐️⭐️-rating. Een gegarandeerde fijne lees!