De ballerina en het zwarte schaap - Wendy Louise
Op 20 december 1940 wordt Ronald Schultze geboren. In Amsterdam wemelt het van de Duitsers en wordt de sfeer steeds grimmiger. Dit weerhoudt de vriendengroep van Ronalds ouders er niet van elke week te repeteren bij operettevereniging DOS. Ze zingen en dansen alsof de bevrijding nabij is.
Huilbaby Ronald groeit op tot baldadige peuter. Zijn ouders doen hun best het leven in oorlogstijd zo normaal mogelijk voor hem te laten verlopen. Gedurende Amsterdams donkerste periode vormt Ronald, hun kwajongen met het gouden hart, één van de weinige lichtpunten in het leven van zijn ouders.
De beste vriendin van Ronalds moeder bevalt vlak na de oorlog van dochter Olga. Ronald is doorgaans niet gecharmeerd van baby’s, maar kleine Olga heeft een positieve invloed op het Amsterdamse schoffie.
Olga, een voorbeeldig meisje dat uitblinkt in ballet en Ronald, het zelfbenoemde zwarte schaap van de familie, groeien ondanks het leeftijdsverschil steeds meer naar elkaar toe.
Wanneer Olga’s balletdroom uiteenspat en een intens verdrietige Ronald ervoor kiest ver weg van zijn Amsterdam het geluk te zoeken lijkt dit het einde van hun vriendschap.
Overwinnen Ronald en Olga obstakels en duizenden zeemijlen om uiteindelijk toch samen te eindigen?
De ballerina en het zwarte schaap - het verhaal van hoe Wendy’s ouders elkaar vonden - is een heel ander boek dan je van Wendy Louise gewoon bent, en dus ook een heel ander schrijfstijl heeft maar gelukkig zonder dat het, dat wat het schrijven van Wendy zo typeert - die echte herkenbare stijl die ze heeft - erin verliest.
Wat een mooi boek, wat een enorm hechte familie. Door de oorlog, dankzij de oorlog, … maar het is een ongelooflijke vriendenkring die voor elkaar zorgt, die familie zijn, waar iedereen welkom is. Kleine Ronald moet door die oorlog snel groot worden en ondanks zijn ondeugende karakter is hij zo een goede en lieve ziel en ook Olga heeft best wat voor de kiezen op jonge leeftijd. Wat ze echter allemaal bezitten, een ongelooflijke levenslust.
Meerdere keren las ik met tranen in mijn ogen zowel van het lachen door de sappige uitspraken alsook van de eerlijke emoties waarmee dit verhaal doorspekt is. Al is het zeker allemaal in balans. Dat ware liefde, onvoorwaardelijk en een liefde waar je 100% altijd jezelf kan, mag en moet zijn, bestaat? Dat bewijzen Ronald en Olga.
Zoals mijn quote die je kan vinden bij het boek al meegeeft: ‘Alsof ik even - zonder voorwaarden en met al mijn gebreken - bij deze prachtig warme familie mag horen’ en wat ben ik dankbaar dat Wendy Louise dat wil delen met haar lezers.
Dit boek is een heftig proces geweest voor de auteur om te schrijven - haar vader kreeg gelukkig nog de eerste hoofdstukken mee voor hij is overleden - en ik kan niet uitdrukken wat een gevoel van trots bij dit boek hoort want wat lijkt het me enorm bitterzoet - een proces dat zowel de wonde open laat maar alsook helend werkt - maar wat een ongelooflijk prachtig eerbetoon en ik snap 100% waarom Wendy Louise dit boek schreef. Zodat iedereen die prachtige vader, moeder en familie van haar mag kennen.
Ik klik echt met de schrijfstijl van Wendy Louise en kan dit boek alleen meer met heel veel warmte en liefde aanbevelen.
0 reacties:
Een reactie posten